Pewnego pięknego poranka włączam pudło, potem przerzucam w poszukiwaniu odpowiedniego kanału także na co trafiam? Proste: na mecz piłkarski.
Żadna owo odkrycie, jakikolwiek spośród nas żyje tym każdego dnia albo co najmniej kiedyś na nieco tygodni.
Nico tak aby w tym dziwnego nie było gdyby nie zdumienie jakie mnie pobudziło aż do myślenia. Niezwykłe, zgodność z rzeczywistością? Myślący gość? Skądże my to znamy?

Sprawozdawca radiowy wykonywał swoją pracę, natomiast ja przecierałem oczy ze zdumienia. Mateja Kežman, Petr Cech, Aleksiej Smiertin? To jakiś mecz charytatywny ? pomyślałem? Nie, to Abramowicz i jego ? nowa Chelsea ?
Od razu pobiegłem do ojca i jak jakiś nieświadomy życia dzieciak poinformowałem go do czego do doszło na angielskim rynku transferowym. Jaka była jego respons? Zapytał kogo kupiła Wisła? A kogo owo nie pamiętam, jako że? Bowiem Chelsea wzbogaciła się kimś wartościowszym, kimś jaki proch zapewnić przyszłe sukcesy również zbudować londyńską potęgę niczym XXI wieku. Tym kimś był ? prosty chłopak ? spośród Portugalii ? Jose Mourinho.
Obecnie, przeglądając internetowe portale wprzódy nie przecieram oczek, wprzódy nie biegnę aż do ojca, ażeby rzec mu kim wzbogaciła się Chelsea, zaś o Wiśle to poprzednio w ogólności nie wspominam. Obecnie, standardowo wymagam od momentu Abramowicza aby sprowadzał wartościowych graczy takich, którzy jeszcze raz będą mili szansę powalczyć o niezdobyte jak w dalszym ciągu na mocy londyńczyków, trofeum zbytnio wygrana w Lidze Mistrzów. Boże, jak dużo bym tego chciał. Wy też, wiem…

Jeżeli interesujesz się muzyką to warto poszukać także właściwej szkoły muzycznej które działają w Przemyślu są to na przykład: Yamacha – Szkoła Muzyczna czy Zespół Państwowych Szkół Muzycznych.

Szkoły policealne w Przemyślu umożliwiają zdobycie tytułu technika w specjalnościach bhp, spedytor czy fizjoterapia lub stylizacja. Mimo dofinansowania edukacji z Europejskiego FUnduszu Społecznego czy projektów Unii Europejskiej, wydatki na tego typu kształcenie ciągle są spore dlatego dobrze wcześniej dowiedzieć się, do której szkoły policealnej warto uczęszczać.

W zdecydowanej większości przypadków dzięki komentarzom zamieszczonych na forach internetowych i rankingach szkół dowiemy się od bezstronnych osób, która szkoła ponadgimnazjalna cieszy się najlepszymi opiniami. W Przemyślu jest jedno takie miejsce, gdzie można sprawdzić opinie i oceny wystawiane przez uczniów i rodziców szkołom które znają. Dzięki temu, wybór liceum czy technikum – na przykład „samochodówki”, „elektryka” czy „gastronoma” lub „ekonoma” albo I, II czy LO dla dorosłych jak również ZSO Nr 2 jest dużo prostszy bo wypowiedzi wielu ludzi można porównać w jednym miejscu.

Spotkanie z przyszłą wychowawczynią jest jednym z najważniejszych kroków w wyborze przedszkola, bo to od niej dziecko będzie się uczyć zarówno właściwych relacji społecznych jak i abecadła. Musi być to osoba pełna ciepła, wzbudzać sympatię dzieci, wiedzieć kiedy przytulić a kiedy okazać stanowczość. Powinna być dobrym obserwatorem, znać i rozumieć dzieci.

To istotne, bo wśród malców nie raz i nie dwa wybuchają nieporozumienia, które trzeba umiejętnie wyciszać. A dodatkowo powinna być stale w pogotowiu, czujna na potrzeby dziecka, zachęcająca je, do udzielania żywiołowych odpowiedzi na pytania, zawsze przychodząca z pomocą, której ono przecież oczekuje.

Ważne żeby dziecko czuło się w przedszkolu szczęśliwe, bo tylko w takich warunkach będzie mogło w pełni rozwinąć skrzydła w relacjach z innymi! To właśnie przedszkole jest tym miejscem., gdzie malec stawia swe pierwsze kroki na ścieżce społecznego rozwoju. Pozna radość płynącą z zabawy z rówieśnikami, zdobędzie nowe doświadczenia, dzięki którym może stać się bardziej samodzielne i niezależne.

Tego typu dofinansowane warsztaty warto jest porównać, może się bowiem okazać, że tytuł albo zyskany dokument, który po nich otrzymamy jest niewiele wart, albo zajęcia prowadzone są tak na prawdę w nierzetelny i nudny sposób. Szkolenia zawodowe umożliwiają zrobycie lepszych umiejętności i kompetencji.

Najlepsze w Przemyślu szkolenia to przede wszystkim kurs ochroniarza, operatora wózków widłowych i operatora koparki. Nie powinno się także zapominać o kursach na prawo jazdy TIR choć one kwalifikują się właściwie pod szkolenie kierowców, choć tak na prawdę umożliwiają dostanie nowego zawodu. Wśród kobiet popularne są kursy stylizacji paznokci, kosmetyczne, manicure, florystyczne lub obsługi komputera. Wiele z tych kursów jest dofinansowanych przez UE, nie mniej jednak znakomitą większość trzeba sfinansować samemu. Dlatego tak ważne jest wybranie dobrego kursu w firmie która jest rzetelna i gwarantuje pracę.

Wybierając przedszkole poznaj opinie rodziców korzystających z jego oferty. Odwiedź to przedszkole i porozmawiaj z rodzicami odbierającymi stamtąd swoje dzieci! Zasięgnij możliwie jak najwięcej opinii. Porozmawiaj także z dyrektorem przedszkola. Nie obawiaj się postawić dyrektorowi mnóstwo pytań.

Pytaj więc nie tylko o warunki przyjęcia, godziny otwarcia przedszkola, koszty, ale także o warunki lokalowe, kadrę pracowniczą, system bezpieczeństwa, umeblowanie, wystrój sal, zabawki, plac zabaw, jedzenie, drzemkę, spacery, zajęcia dodatkowe, współpracę z rodzicami. Im więcej zadasz pytań tym mniej niepewności zostanie!

Szkoły w Przemyślu to serwis internetowy, w którym wyrazisz opinie na temat gimnazjum, szkoły podstawowej, przedszkola, technikum czy szkoły angielskiego i szkoły prawa jazdy albo szkoły policealnej. Zobacz gdzie najlepiej się uczyć i chodzić do szkoły lub na warsztaty w Przemyślu!

Tak. Współcześnie klasa A, choćby w naszym okręgu jest ósmym poziomem ligowym. Wszystko dla tego, że na przestrzeni zaledwie kliku lat wprowadzano, co raz to nowsze reorganizację. I tak z dawniejszego kształtu: I, II, III, IV, V (klasa okręgowa), klasa A, klasa B, klasa C, zrobiło się w tym momencie Ekstraklasę, I, II, III, IV, V, VI (klasa okręgowa), klasa A, klasa B, klasa C. A więc o dwa poziomy więcej (Ekstraklasa i V liga). Po sezonie 2010/2011 V liga zostanie, co prawda zlikwidowana, niemniej jednak nadal nie zmieni to najdziwniejszego, że w okręgówce wciąż, co sezon wymieniona zostanie, co najmniej połowa drużyn.

Dlaczego? Współcześnie pod ligę okręgowa na naszym terenie podlega aż cztery klasy A. Dodając do tego jeszcze baraże dla wicemistrzów, okazuje się że do wyższej ligi awansować musi aż sześciu beniaminków, co oznacza rok rocznie kolosalne przewroty.

Idealnym, choć raczej nie do zrealizowania pomysłem było aby połączenie klas A. I tak proponowałbym połączyć klasę A Limanowską z Podhalańską a Gorlicką z Sądecką. Rozwiązanie takie w znacznym stopniu zwiększyłoby poziom sportowy w klasach A i zredukowałoby ilość drużyn objętych promocją do ligi okręgowej, której poziom tym samym również zostałby podniesiony. Następnie pod każdą klasą A powinny znajdować się po dwie B klasy, czyli łącznie cztery z podziałem terytorialnym znanym z teraźniejszych klas A. Taki podział umożliwiłby również zbudowanie klasy C.

W ten sposób poziom sportowy zostałby zwiększony. Dla klubów różnica polegałaby tylko na tym, że zmieniłyby się jedynie nazwy lig, w których występują (obecna klasa A była aby klasą B, a klasa B klasa C i tym podobne.) Taki podział pozwoliłby też w znacznym stopniu ograniczyć koszty. Wiadomo ze transfer zawodnika w klasie C, lub tzw. wpisowe jest tańsze niż w klasie A.
Nad powyższym pomysłem już dyskutowano rok temu. Wtedy jednakże zastanawiano się nad stworzeniem dwóch lig okręgowych. Pytanie tylko, po co, skoro równie dobrze mogą być to A klasy, gdzie wszystko jest tańsze, a poziom ligowy analogiczny.

Groclin i GKS Bełchatów z mozołem uporały się z zakaukaskimi przeciwnikami. W drugiej rundzie zdobywca Pucharu Polski zmierzy się z kazachskim Tobołem Kostanai, a wicemistrz Polski zagra z ukraińskim Dnipro Dniepropietrowsk. Groclin posiada chyba większe szanse, choćby posiada wyraźnie słabszy zespół niż Bełchatów. Prawdopodobnie znów w męczarniach, ale zespół Jacka Zielińskiego I najprawdopodobniej wyeliminuje Kazachów i może liczyć na szczęście w dalszym losowaniu. Jedynie, co dalej? Nawet jak awansuje do fazy grupowej, to będzie dostawać pieniądze za baty od grupowych rywali identycznie jak niedawno Amica Wronki. Gdyby to był Groclin ze składem takim jak w sezonie 2003/04, z Niedzielanem, Rasiakiem, Milą, Sobolewskim, to można aby było marzyć wręcz o wyjściu z grupy. Obecnie duet Ślusarski – Sikora być może nawet dorównuje Wtorkowi i Rossiemu z tamtych lat, lecz to już niestety wszystko, reszta to ligowi przeciętniacy. Temu nie można zaprzeczyć, wystarczy stwierdzić, że ktoś taki jak Filip Ivanovski jest uważany poprzez działaczy tego klubu za gwiazdę.

GKS Bełchatów być może jest najpoważniejszą drużyną z całej trójki pucharowiczów. Pomimo straszliwych męczarni z Ameri Tbilisi prawdopodobnie najbardziej trzeba wierzyć aktualnie w zespół Oresta Lenczyka. Jednak smutna prawda jest taka, że siła Bełchatowa jest bezpośrednio proporcjonalna do formy (i istnienia w składzie) Łukasza Garguły. To jest taki sam zawodnik jak równieżwański z Zagłębiu. Gdy go nie ma, zespół wyraźnie słabnie. Mówię tu o Europie, bo w polskiej lidze jakoś radzą sobie wręcz bez niego, i chwała im za to. Ukraińców jednak powinno się cenić wyżej, niż rywali Dyskobolii. Wprawdzie to nie Dynamo, czy Szachtar, niemniej jednak zespół znajdując się tuż za tą dwójką w ligowej hierarchii. I szczerze mówiąc bez Garguły raczej nie ma co liczyć na korzystny rezultat. Własną drogą z całkowitym szacunkiem dla trenera Lenczyka, niemniej jednak nie do pojęcia jest to, że nie posiada w drużynie wartościowego zmiennika, a właściwie zmienników. Ewidentnym uchybieniem było również oddanie Rafała Boguskiego do Wisły, a przynajmniej nie znalezienie nikogo wartościowego na jego miejsce. Nie wiem, czym się kierują dziennikarze mówiąc o szerokiej kadrze GKSu. A zatem jak wygląda skład drużyny bez Garguły, a również Dawida Nowaka i Mariusza Ujka? Na boisku jest trzech nominalnych defensywnych pomocników, na lewym skrzydle gra nominalnie lewy obrońca Jacek Popek, a osamotniony w ataku Carlo Costly biega i walczy, lecz sam nic raczej nie zdziała. Własną drogą dziwie się, że wręcz tak wyborny, i prawdopodobnie najbardziej w chwili obecnej szanowany polski trener jak Lenczyk mając tak wąską kadrę, i tak wykorzystuje niepotrzebne roszady. Bo jak wyjaśnić nieobecność w Tbilisi w składzie zdobywcy dwóch bramek w pierwszym meczu Dariusza Pietrasiaka?

Nasuwa się całe mnóstwo pytań, bez liku sugestie, a prawda cały czas okazuje się niestety smutna. Z drugiej strony można rzec, iż nie ma się co wgłębiać w elementy, jedynie liczyć na co najmniej ambitną grę naszych reprezentantów w Europie i po prostu im kibicować, a na poprawę liczyć już wkrótce. Po rzekomych zmianach ustawowych dotyczących warsztaty piłkarze w Polsce.

Na mój gust najpierw zrobiono źle (zwalniając Argentyńczyka), a następnie zrobiono jeszcze gorzej, nie robiąc nic. Ale tak to bywa, gdy głowy się grzeją, gdy komuś spieszno do przemian, szczególnie wówczas, kiedy ukrytym ich zamiarem jest ugranie w nowych okolicznościach czegoś dla siebie. Nerwowe przebieranie nogami zaczęło się już w listopadzie, kiedy okazało się, że ani jedna osoba z trenerskiej pierwszej ligi nie kwapi się specjalnie do pracy z naszymi reprezentantami, bo zwyczajnie jest zajęty. A na niespełna dwa lata przed igrzyskami olimpijskimi zajęty jest właściwie każdy, który coś potrafi. Można i trzeba było przewidzieć tę sytuację, kiedy Castellaniemu – z nie do końca jasnych przyczyn – pokazano drzwi.

Kolejka, która ustawiała się z drugiej ich strony, była pewnie długa, ale to bezdyskusyjne, bo przenigdy nie jest tak, żeby na rynku zabrakło chętnych do dobrze płatnej roboty z zawodnikami, o których wiadomo, że potrafią dość dużo. Ryzyko wpadki totalnej jest niewielkie, a jak się nie uda osiągnąć sukcesu, to niełatwo. Ten i ów co najwyżej sobie poszczeka; w przyszłości i tak idzie się własną drogą. A dodatkowo, skoro spuszczono takich fachowców, jak Lozano i Castellani, to nie będzie wielkim wstydem, jak powieli się ich drogę.

Po odrzuceniu ofert trenerów zagranicznych, wskazanie na Jacka Nawrockiego – jako kolejnego szefa polskich siatkarzy – jest oczywistym krzykiem rozpaczy. Nie dlatego, że Nawrocki jest słaby, lecz dlatego, że psychicznie pewnie ani jedna osoba na taką ewentualność w momencie wyrzucania Castellaniego przygotowany nie był. Ani zwalniający, ani sam Nawrocki, który notabene w prostej linii wywodzi się ze szkoły Argentyńczyka (pracował z nim jako drugi trener w Skrze Bełchatów). No! Skoro ostatecznie zdecydowano się na taki wariant, można go było zastosować wkrótce po tym, jak uznano, że intencja pracy Castellaniego w perspektywie igrzysk w Londynie jest do kitu. Byłoby jakby sensowniej i przejrzyściej, a naród miałby złudzenie, że władze Polskiego Związku Piłki Siatkowej działają zgodny z jakąś logiką. O wyborów podejmowanej w połowie stycznia powiedzieć tego już się nie da.

Groclin i GKS Bełchatów z trudem uporały się z zakaukaskimi przeciwnikami. W drugiej rundzie zdobywca Pucharu Polski zmierzy się z kazachskim Tobołem Kostanai, a wicemistrz Polski zagra z ukraińskim Dnipro Dniepropietrowsk. Groclin ma prawdopodobnie większe szanse, choćby posiada wyraźnie słabszy zespół niż Bełchatów. Całkiem możliwe, że znów w męczarniach, ale zespół Jacka Zielińskiego I najprawdopodobniej wyeliminuje Kazachów i może liczyć na szczęście w kolejnym losowaniu. Wyłącznie, co dalej? Nawet jak awansuje do fazy grupowej, to będzie dostawać pieniądze za baty od grupowych rywali bardzo podobnie jak ostatnimi czasy Amica Wronki. Gdyby to był Groclin ze składem takim jak w sezonie 2003/04, z Niedzielanem, Rasiakiem, Milą, Sobolewskim, to można ażeby było marzyć wręcz o wyjściu z grupy. Aktualnie duet Ślusarski – Sikora być może nawet dorównuje Wtorkowi i Rossiemu z tamtych lat, lecz to już niestety wszystko, reszta to ligowi przeciętniacy. Temu nie można zaprzeczyć, wystarczy stwierdzić, że ktoś taki jak Filip Ivanovski jest uważany przez działaczy tego klubu za gwiazdę.

GKS Bełchatów wydaje się być najpoważniejszą drużyną z całej trójki pucharowiczów. Mimo straszliwych męczarni z Ameri Tbilisi chyba najbardziej powinno się wierzyć aktualnie w zespół Oresta Lenczyka. Jednakże smutna prawda jest taka, że siła Bełchatowa jest wprost proporcjonalna do formy (i istnienia w składzie) Łukasza Garguły. To jest analogiczny zawodnik jak iwański z Zagłębiu. Gdy go nie posiada, zespół wyraźnie słabnie. Mówię tu o Europie, bo w polskiej lidze jakoś radzą sobie wręcz bez niego, i chwała im za to. Ukraińców natomiast należy cenić wyżej, niż rywali Dyskobolii. Wprawdzie to nie Dynamo, czy Szachtar, ale zespół znajdując się tuż za tą dwójką w ligowej hierarchii. I szczerze mówiąc bez Garguły raczej nie warto liczyć na korzystny rezultat. Swoją drogą z zypełnym szacunkiem dla trenera Lenczyka, ale nie do pojęcia jest to, że nie ma w drużynie wartościowego zmiennika, a właściwie zmienników. Ewidentnym błędem było również oddanie Rafała Boguskiego do Wisły, a przynajmniej nie znalezienie nikogo wartościowego na jego miejsce. Nie wiem, czym się kierują dziennikarze mówiąc o szerokiej kadrze GKSu. A więc jak wygląda skład drużyny bez Garguły, a również Dawida Nowaka i Mariusza Ujka? Na boisku jest trzech nominalnych defensywnych pomocników, na lewym skrzydle gra nominalnie lewy obrońca Jacek Popek, a osamotniony w ataku Carlo Costly biega i walczy, lecz sam nic raczej nie zdziała. Swoją drogą dziwie się, że wręcz tak doskonały, i prawdopodobnie najbardziej w tej chwili szanowany polski trener jak Lenczyk mając tak wąską kadrę, i tak używa niepotrzebne roszady. Bo jak wyjaśnić nieobecność w Tbilisi w składzie zdobywcy dwóch bramek w pierwszym meczu Dariusza Pietrasiaka?

Nasuwa się mnóstwo pytań, multum sugestie, a prawda wciąż okazuje się niestety smutna. Z drugiej strony można rzec, iż nie posiada się co wgłębiać w szczegóły, jedynie liczyć na przynajmniej ambitną grę naszych reprezentantów w Europie i zwyczajnie im kibicować, a na poprawę liczyć już wkrótce. Po rzekomych zmianach prawnych dotyczących szkolenia piłkarze w Polsce.

Groclin i GKS Bełchatów z mozołem uporały się z zakaukaskimi przeciwnikami. W drugiej rundzie zdobywca Pucharu Polski zmierzy się z kazachskim Tobołem Kostanai, a wicemistrz Polski zagra z ukraińskim Dnipro Dniepropietrowsk. Groclin ma chyba większe szanse, choćby ma wyraźnie słabszy zespół niż Bełchatów. Całkiem możliwe, że znów w męczarniach, niemniej jednak zespół Jacka Zielińskiego I najprawdopodobniej wyeliminuje Kazachów i może liczyć na szczęście w dalszym losowaniu. Tylko, co dalej? Dosłownie jak awansuje do fazy grupowej, to będzie dostawać pieniądze za baty od grupowych rywali tożsamo jak ostatnimi czasy Amica Wronki. Gdyby to był Groclin ze składem takim jak w sezonie 2003/04, z Niedzielanem, Rasiakiem, Milą, Sobolewskim, to można ażeby było marzyć dosłownie o wyjściu z grupy. Na dzień obecny duet Ślusarski – Sikora być może nawet dorównuje Wtorkowi i Rossiemu z tamtych lat, lecz to już niestety wszystko, reszta to ligowi przeciętniacy. Temu nie można zaprzeczyć, wystarczy stwierdzić, że ktoś taki jak Filip Ivanovski jest uważany poprzez działaczy tego klubu za gwiazdę.

GKS Bełchatów wydaje się być najpoważniejszą drużyną z całej trójki pucharowiczów. Mimo straszliwych męczarni z Ameri Tbilisi prawdopodobnie najbardziej powinno się wierzyć teraz w zespół Oresta Lenczyka. Jednakże smutna prawda jest taka, że siła Bełchatowa jest bezpośrednio proporcjonalna do formy (i egzystencji w składzie) Łukasza Garguły. To jest jednakowy zawodnik jak iwański z Zagłębiu. Gdy go nie ma, zespół wyraźnie słabnie. Mówię tu o Europie, bo w polskiej lidze jakoś radzą sobie wręcz bez niego, i chwała im za to. Ukraińców natomiast powinno się cenić wyżej, niż rywali Dyskobolii. Wprawdzie to nie Dynamo, czy Szachtar, ale zespół znajdując się tuż za tą dwójką w ligowej hierarchii. I szczerze mówiąc bez Garguły raczej nie ma co liczyć na korzystny rezultat. Swoją drogą z całym szacunkiem dla trenera Lenczyka, niemniej jednak nie do pojęcia jest to, że nie posiada w drużynie wartościowego zmiennika, a właściwie zmienników. Ewidentnym niedopatrzeniem było również oddanie Rafała Boguskiego do Wisły, a przynajmniej nie znalezienie nikogo wartościowego na jego miejsce. Nie wiem, czym się kierują dziennikarze mówiąc o szerokiej kadrze GKSu. A zatem jak wygląda skład drużyny bez Garguły, a również Dawida Nowaka i Mariusza Ujka? Na boisku jest trzech nominalnych defensywnych pomocników, na lewym skrzydle gra nominalnie lewy obrońca Jacek Popek, a osamotniony w ataku Carlo Costly biega i walczy, lecz sam nic raczej nie zdziała. Własną drogą dziwie się, że dosłownie tak znakomity, i chyba najbardziej teraz szanowany polski trener jak Lenczyk mając tak wąską kadrę, i tak używa niepotrzebne roszady. Bo jak wyjaśnić nieobecność w Tbilisi w składzie zdobywcy dwóch bramek w pierwszym meczu Dariusza Pietrasiaka?

Nasuwa się pełno pytań, całe mnóstwo sugestie, a prawda nadal okazuje się niestety smutna. Z drugiej strony można rzec, iż nie posiada się co wgłębiać w detale, jedynie liczyć na przynajmniej ambitną grę naszych reprezentantów w Europie i po prostu im kibicować, a na poprawę liczyć już wkrótce. Po rzekomych zmianach prawnych dotyczących kursy piłkarze w Polsce.

W czym można upatrywać szansy na zwycięstwo Zagłębia w Bukareszcie? Ano na 100% w tym, że wicemistrzowie Rumunii w tym pierwszym meczu wcale nie pokazali rewelacyjnej piłki i z tego można wnioskować, iż są w naszym zasięgu. Miedziowi mogą wygrać, jeżeli już ludzie zawodnicy zagrają absolutnie na maksa. Jednak z reguły trenerzy i zawodnicy przed meczem za każdym razem posługują się takowymi ogólnikami, że muszą zagrać na 100 % swych sposobów. I z reguły boisko pokazuje smutną prawdę o tym, że zaangażowania naszym piłkarzom niestety brakuje. Przed meczem Czesław Michniewicz był dość oczywisty siebie, informował media, że rozpracował rumuński zespół i wie o nich nieomalże wszystko, a też skrupulatnie wymyślał taktykę założoną specjalnie na Steauę. Szkoda jedynie, że tych wymogów piłkarze wcale nie potrafili zrealizować na boisku. Dlatego więc można się łudzić o niespodziankę, gdyż Steaua jest już parę lat przed mistrzami Polski. Nie mówię co prawda o latach świetlnych, ale w europejskiej hierarchii zespół Pawła Golańskiego teraz osiągnął dosłownie wyższy poziom niż do niedawna Wisła Kraków, o dawnym Groclinie już nie wspominając.

Niby patrząc na nazwiska możemy mieć dosłownie spore nadzieje na awans mistrzów Polski. Zagłębie ma wielu przyzwoitych zawodników. W bramce ma pewnego Czecha Michała Vaclavika, obroną sterują solidni Michał Stasiak i Manuel Arboleda, na bokach obrony młody i perspektywiczny Grzegorz Bartczak i wypożyczony z Benfiki Lizbona Tiago, w pomocy niekwestionowanym liderem jest Maciej Iwański mający z tyłu Mateusza Bartczaka i wspomagany przez skrzydłowych Wojciecha Łobodzińskiego i Roberta Kolendowicza, a w ataku Michniewicz ma Michała Chałbińskiego, Piotra Włodarczyka, a też nowo pozyskanego Brazylijczyka Nunesa. I chyba tylko, jeżeli Zagłębie wybiegnie w takim składzie, ma możliwość liczyć na awans. Wiemy, że Rui Miguel Gomes i Michał Goliński w pierwszym meczu się nie sprawdzili a dopiero wejście Łobodzińskiego i Kolendowicza poprawiło grę lubinian. Dla niektórych sprawa personaliów jest oczywista, niemniej jednak trenerzy lubią mieszać w składzie, czego najdobitniejszym przykładem jest Paweł Janas i jego skład na mundial.

Pewnego pięknego poranka włączam telepudło, potem przerzucam w poszukiwaniu odpowiedniego kanału dodatkowo na co trafiam? Proste: na mecz piłkarski.
Żadna owo rewelacja, wszelki z nas żyje tym każdego dnia albo przynajmniej razu jednego na nieco tygodni.
Nic żeby w tym dziwnego nie było o ile nie niespodzianka jakie mnie pobudziło do myślenia. Niezwykłe, zgodność z rzeczywistością? Myślący człek? Skądże my to znamy?

Komentator wykonywał swoją pracę, zaś ja przecierałem oczy ze zdumienia. Mateja Kežman, Petr Cech, Aleksiej Smiertin? To jakiś mecz charytatywny ? pomyślałem? Nie, to Abramowicz i jego ? nowa Chelsea ?
Od razu pobiegłem do ojca i jak jakiś nieświadomy życia dzieciak poinformowałem go do czego do doszło na angielskim rynku transferowym. Jaka była jego odzew? Zapytał kogo kupiła Wisła? Tudzież kogo to nie pamiętam, dlatego że? Gdyż Chelsea wzbogaciła się kimś wartościowszym, kimś kto miał zawarować przyszłe sukcesy dodatkowo skonstruować londyńską potęgę wzorem XXI wieku. Tym kimś był ? wyprostowany dzieciak ? spośród Portugalii ? Jose Mourinho.
Dziś, przeglądając internetowe portale przedtem nie przecieram oczek, wcześniej nie biegnę aż do ojca, by stwierdzić mu kim wzbogaciła się Chelsea, oraz o Wiśle owo wcześniej ogólnie nie wspominam. Współcześnie, po prostu wymagam od Abramowicza aby sprowadzał wartościowych graczy takich, którzy kolejny raz będą mili szansę powalczyć o niezdobyte w charakterze w dalszym ciągu na mocy londyńczyków, łup za sukces w Lidze Mistrzów. Boże, do tego stopnia bym tego chciał. Wy podobnie, wiem…

Groclin i GKS Bełchatów z mozołem uporały się z zakaukaskimi przeciwnikami. W drugiej rundzie zdobywca Pucharu Polski zmierzy się z kazachskim Tobołem Kostanai, a wicemistrz Polski zagra z ukraińskim Dnipro Dniepropietrowsk. Groclin ma prawdopodobnie większe szanse, choćby posiada wyraźnie słabszy zespół niż Bełchatów. Możliwe, że znów w męczarniach, niemniej jednak zespół Jacka Zielińskiego I najprawdopodobniej wyeliminuje Kazachów i może liczyć na szczęście w kolejnym losowaniu. Tylko, co dalej? Wręcz jak awansuje do fazy grupowej, to będzie dostawać pieniądze za baty od zbiorowych rywali dokładnie tak samo jak ostatnio Amica Wronki. Gdyby to był Groclin ze składem takim jak w sezonie 2003/04, z Niedzielanem, Rasiakiem, Milą, Sobolewskim, to można aby było marzyć wręcz o wyjściu z grupy. Na dzień obecny duet Ślusarski – Sikora być może nawet dorównuje Wtorkowi i Rossiemu z tamtych lat, lecz to już niestety wszystko, reszta to ligowi przeciętniacy. Temu nie można zaprzeczyć, wystarczy stwierdzić, że ktoś taki jak Filip Ivanovski jest uważany poprzez działaczy tego klubu za gwiazdę.

GKS Bełchatów wydaje się być najpoważniejszą drużyną z całej trójki pucharowiczów. Mimo straszliwych męczarni z Ameri Tbilisi prawdopodobnie najbardziej powinno się wierzyć teraz w zespół Oresta Lenczyka. Jednak smutna prawda jest taka, że siła Bełchatowa jest wprost proporcjonalna do formy (i obecności w składzie) Łukasza Garguły. To jest bardzo podobny zawodnik jak równieżwański z Zagłębiu. Gdy go nie ma, zespół wyraźnie słabnie. Mówię tu o Europie, bo w polskiej lidze jakoś radzą sobie dosłownie bez niego, i chwała im za to. Ukraińców jednak należy cenić wyżej, niż rywali Dyskobolii. Wprawdzie to nie Dynamo, czy Szachtar, niemniej jednak zespół znajdując się tuż za tą dwójką w ligowej hierarchii. I szczerze mówiąc bez Garguły raczej nie warto liczyć na korzystny rezultat. Swoją drogą z całkowitym szacunkiem dla trenera Lenczyka, niemniej jednak nie do pojęcia jest to, że nie posiada w drużynie wartościowego zmiennika, a właściwie zmienników. Ewidentnym uchybieniem było także oddanie Rafała Boguskiego do Wisły, a co najmniej nie znalezienie nikogo wartościowego na jego miejsce. Nie wiem, czym się kierują dziennikarze mówiąc o szerokiej kadrze GKSu. A zatem jak wygląda skład drużyny bez Garguły, a również Dawida Nowaka i Mariusza Ujka? Na boisku jest trzech nominalnych defensywnych pomocników, na lewym skrzydle gra nominalnie lewy obrońca Jacek Popek, a osamotniony w ataku Carlo Costly biega i walczy, lecz sam nic raczej nie zdziała. Własną drogą dziwie się, że nawet tak dobry, i prawdopodobnie najbardziej w tym momencie szanowany polski trener jak Lenczyk mając tak wąską kadrę, i tak wykorzystuje niepotrzebne roszady. Bo jak wyjaśnić nieobecność w Tbilisi w składzie zdobywcy dwóch bramek w pierwszym meczu Dariusza Pietrasiaka?

Nasuwa się co niemiara pytań, bez liku sugestie, a prawda cały czas okazuje się niestety smutna. Z drugiej strony można rzec, iż nie ma się co wgłębiać w elementy, tylko liczyć na przynajmniej ambitną grę naszych reprezentantów w Europie i zwyczajnie im kibicować, a na poprawę liczyć już wkrótce. Po rzekomych zmianach prawnych dotyczących kursy piłkarze w Polsce.

Tak. Dziś klasa A, choćby w naszym okręgu jest ósmym poziomem ligowym. Wszystko dla tego, że na przestrzeni zaledwie kliku lat wprowadzano, co raz to nowsze reorganizację. I tak z dawniejszego kształtu: I, II, III, IV, V (klasa okręgowa), klasa A, klasa B, klasa C, zrobiło się aktualnie Ekstraklasę, I, II, III, IV, V, VI (klasa okręgowa), klasa A, klasa B, klasa C. A zatem o dwa poziomy więcej (Ekstraklasa i V liga). Po sezonie 2010/2011 V liga zostanie, co prawda zlikwidowana, niemniej jednak cały czas nie zmieni to najdziwniejszego, że w okręgówce wciąż, co sezon wymieniona zostanie, co najmniej połowa drużyn.

Dlaczego? Na dzień obecny pod ligę okręgowa na naszym terenie podlega aż cztery klasy A. Dodając do tego jeszcze baraże dla wicemistrzów, okazuje się że do wyższej ligi awansować musi aż sześciu beniaminków, co znaczy rok rocznie kolosalne przewroty.

Perfekcyjnym, choć raczej nie do zrealizowania pomysłem było aby połączenie klas A. I tak proponowałbym połączyć klasę A Limanowską z Podhalańską a Gorlicką z Sądecką. Rozwiązanie takie w dużym stopniu zwiększyłoby poziom sportowy w klasach A i zredukowałoby ilość drużyn objętych rozpowszechnianiem do ligi okręgowej, której poziom tym samym także zostałby podniesiony. Następnie pod każdą klasą A powinny znajdować się po dwie B klasy, czyli łącznie cztery z podziałem terytorialnym znanym z dotychczasowych klas A. Taki podział umożliwiłby również stworzenie klasy C.

W ten sposób poziom sportowy zostałby zwiększony. Dla klubów różnica polegałaby wyłącznie na tym, że zmieniłyby się tylko nazwy lig, w których występują (obecna klasa A była by klasą B, a klasa B klasa C itd.) Taki podział pozwoliłby również znacząco ograniczyć koszty. Wiadomo ze transfer zawodnika w klasie C, lub tzw. wpisowe jest tańsze niż w klasie A.
Nad powyższym pomysłem już dyskutowano rok temu. Wówczas natomiast zastanawiano się nad stworzeniem dwóch lig okręgowych. Pytanie jedynie, po co, skoro równie dobrze mogą być to A klasy, gdzie wszystko jest tańsze, a poziom ligowy analogiczny.